Sa Iyong Paglisan (1)

Lampas isang taon ang ginugol ni Trisha sa relasyogn alam niyang mrami ang tututol.Isang pag-iibigang henerasyon at milya ang layo.Mysteryo ang buhay pag-ibig niya upang maiwasan ang anumang haka-haka.

"Helo bai?Musta ka dyan?"

"Ok lng mahal ko.IKaw?

"Ok lng din.Bakit maingay dyan?"

"Teka lng andito visor nmin ingat ka dyan."

"Ah cge ingat ka ha.I love y........." toot toot toot 

Naputol ang kanilang usapn kya bumalik sa knyang ginagawa si Trisha.Pilit iniintindi ang palagiang pagiging abala ng nobyo.Mlapt na ang kanilang anniversary ngunit wala ni anumang binanggit si Rey tungkol dito.Kung no2x na ang inisip ni Trisha upang pagtakpan ang masamang guni2x sa knyang isisp.

"Baka isosorpresa niya ako.Bka bigla lng syang sumulpot pra batiin ako at makapagcelebrate kami",pagkumbinsi niya sa sarili.Mag aapat na buwan na silang hindi ngkikita ng kanyang novyo dahil sa trabaho dw nito at sa kalayuan ng kanilang kinalalagyan.Eh sa kesa gumastos pa ng 500 pesos sa pamasahe,gamitin na lang ang unli offers ng mga networks pra constant pa rin ang communication.Ngunit habang tumatagal,lalong nawawalan ng oras si Rey.Kesyo parating kulang sa tulog dahil sa pagsusupervise sa kanilang planta,parating nagkakasakit kasi naulana etc etc.

Hindi niya alam na sa tuwing ito ay naririnig ni Trisha,lampas sa kanya ang pag aalalang dulot nito.Parating puyat upang kmustahin ang nobyo na sa huling banda hindi man lang nakatext o nakatawag dahil sa ito ay tulog na pala.

"Musta na pakirmdam mo?"

"Heto walang pagbabago."

"Wag ka na lng muna mgwork"

"Dami pa kasi kulang sa planta eh.May mga tankers na darating kulang pa kami sa production."

"Ganon ba?Lam mo magtatampo sana ako sayo pero hindi na lng.I love you bai"

"I love you too.CSige balik muna ako planta.Ingat k dyan ha"

Sabay baba sa telepono.Isang malaking buntong hininga ang pinakawalan ni Trisha.Pagkatapos ay inihanda ng sarili upang pumunta sa net cafe ng kaniyang tita.

Malalim ang iniisip ni Trisha at abtid ito ng kanyang pinsan.

"Trish ok ka ang?"

"Ha?Ahh oo Ate Leah ok lang."

"Asus.Si Rey naman ba?"

"Hmm ok lang talaga ako."

"Kung rmdam mong my pagbabago sa kanya,kausapin mo ng maayos.Tanungin mo.Baka may problema yung tao."

"Ilang beses ko na nga sya tinanong eh,pero wala pa rin.Sabi niya ayos lang daw talaga siya.Baka ako nga daw may problema eh.Nasasaktan na ako sa pambabalewala niya couz.Parang hindi ako mahalaga sa kanya."

"Couz,itextmate kay natin?"

"ano???"

"Sige na..ako bahala."

"hmmm parang alam ko yng iniisip mo ah"....

itutuloy...

Wonderful Life

           Great morning sunshine strikes spots on my face waking me up with a lively "hello!" from the birds on the roof.I sat down on my bed,folded my legs in,closed my eyes and said my simple prayer to Him.It was a wonderful day though.I opened my arms wide,raised them up and took a deep breath.Thank God that He gave me another day to live wisely.A day full of uncertainty,a day full of mystery.


            I heard my little sister's laughter as she was cuddled by my father.My mom prepares our delicious breakfast of tortang talong and fried egg in the kitchen.The ambiance seemed so nice,despite the bad news that we received last night.My brother who is about to graduate this year failed to comply with his thesis requirements.We were truly sad but our love and support is in him.It was truly a blessing though for our bond as a family was strengthened.It is not easy for us,specially for my kuya but this lead us optimism and enlarged faith to God.It has also awakened us to reality that sacrifices are better than regrets.

            Still,we are thankful that we were given reasons to smile and laugh and giggle,that remind us that we are living a wonderful life.

            Trials come and go.They are the snow that gives meaning to the winter,the sun that starts the summer, the leaves that wither in the season of  fall and the flowers that bloom on spring.And if we surpass them,then we are having a wonderful life.

 

       

Iyakin

      Sa bilis ng takbo ng panahon, dami nang nagbago.Mula sa oras ng paggising hanngang sa oras ng pamamahinga.Mula sa pagiging Maria Clara patungo sa pagiging Eva Fonda.Mula sa pagiging tapat patungo sa pagiging "napakatapat".Ngunit sa kabila ng mga pagbabagong ito,naisip ba nating pwede tayong makisabay sa agos ng pagbabagong ito ngunit manatiling tayo sa paglipas ng panahon?

       Ako si Lj,isa sa mga pangkaraniwang taong nakikisabay sa mga pangkaraniwang pagbabago sa mundo.Mula sa aking pananalita hanggang sa pakikisalamuha,ngunit hindi sa pananamit,nahihirapn ako dyan.May bagong pananaw sa buhay,bagong ideyang natututunan at bagong taong nakakasama.Sabi nga nila pumayat daw ako,isang napakalaking pagbabago.Lalong bumait,mas naging "mature" etc. etc.Ngunit may isang bagay na hanggang ngayon hindi ko magawang baguhin - ang pagiging iyakin.

      Nung pinanganak ako,sabi ng papa ko ang ganda ng iyak ko,nakakabuhay.Sabi nman ng iba sarap ko daw tingnan umiyak.Sarap?Yun kya dahilan ng parati kong pag-iyak,dahil may nasisiyahan at nasasarapan sa pag-iyak ko?Sabi naman ng iba O.A (overacting) na daw ako,ang bilis ko daw umiyak.May batas na ba ngayon na nagsasabing bawal ang palagiang umiyak?

       Hanggang ngayon hindi ko mapigilang tumulo mga luha ko,ngunit nakukuha kong itago ito.Minsan kasi mas magandang idaan sa luha at dasal ang mga bagay-bagay.Hindi nman kasi pwedeng lahat ng bagay kelangan mo gawan ng paraan.Gaya ng pagkabagsak mo sa klase.Bagsak ka na,wala ka ng magagawa kundi tanggapin iyon.Hindi ko naman sinasabing umiyak na lang parati.Ang akin lang,mas nakakagaan ng loob ang pagpatak ng luha kesa uminom ng beer kapag may hindi katanggap-tanggap na pangyayari sa buhay.

       Kung nasasaktan ka,hindi ba't mas magandang umiyak kesa maghigante sa nanakit sa'yo?Gumaan na pkiramdam mo,nakaiwas ka pa sa karmang dulot nito.Pero teka lang,may paalala lang sana ako,umiyak ka sa nararapat na iyakan.Umiyak ka,ngunit sa iba't ibang dahilan.Wag kang umiyak ng paulit-ulit dahil lang sa iisang bagay.Umiyak ka,limang minuto,pagkatapos pahiran mo luha mo,sabay taas ng noo at tanggapin ang nangyari sa'yo at ipagpatuloy ang buhay na sinimulan mo.Maging bukas sa mga pagbabago ngunit wag kalimutan ang sarili mo,at ang pinanggalingan mo.Dahil sa huli,hindi ang mg luha o ang mga pagbabago mo ang bubuo sa'yo,kundi ang mga taong nanatili sa tabi mo.

Weak

     It was a night of busy preparations for our upcoming family reunion.Got to be very busy to finish the work immediately.I sneaked out to open my facebook account.And to my surprise,he sent me a message, "Matulog ka na,gabi na" ,I then replied ,"Kaw din gabi na tulog na" .And everything followed just how a man usually asks a lady's number.I first refused to, thinking that my boyfriend would not be comfortable with that.But with my subconscious mind,I gave him my contact and logged out my account.I was expecting his text but I received none.Then I thought how my heart was a traitor.

      Days have passed and not one of the texts I received comes from him.Without any hesitations,I have decided to forget about him,after all, he is not that special to always be thought of.I refrained from entertaining anonymous texts then.Until one night,someone texted and thought that he was a long time friend of mine who plays pranks on me.I enjoyed the time texting.I thought of letting my boyfriend know,but I made up my mind not to due to his bitterness.He called up for the first time and we had a great talk.A strange feeling grew and slowly takes a specific place in my heart.
  
         Not long,he confessed his feelings for me,but I did not believe,'coz if I did,I would have been unacceptable.I made friends with him for that's the biggest thing that I could give him right now.Reaon?I am a whole largely committed with someone else.

       Thoughts of him kept on playing in my mind,I smile unnoticingly because of him.I start a happy day because I have read his text early in the morning.Traitor.I kept on telling myself.I can not blame me.With my partners busy schedule,I have any right to give myself the treat that my love could not give,time and presence.

     

        Stupid.When I realized that he could be like others who just want to play the games of love.Stupid that I trusted him easily.Relief when my heart is now wiser to distinguish truth from fallacy.

       

         Now that he said goodbye,I was truly hurt,disappointed and everything.Then I realized,at least I remained faithful though not loyal. :)